Hmmmm. Bestaat er zoiets als een biologische klok die je vertelt dat je het ouderlijke nest aan het ontgroeien bent? Niet dat ik meteen van plan ben om te verhuizen, o.a. wegens onzekere financiële tijden + ik liefst een flatmate of vaste vriend zou hebben voor ik het nest uittrek. Ik begin me gewoon te ergeren. Vooral aan de papa, sinds die nu al meer dan een jaar thuis zit voel ik me toch fameus van mijn vrijheid beroofd. En dan dat je alles dubbel moet zeggen omdat ze het niet horen en/of verstaan hebben. Aargh! Ik kan mij daar zo aan ergeren dat ik zelfs de meest onnozele dingen 3 keer opnieuw moet zeggen. Luister dan deftig als ge dan toch een vraag stelt! Zo moeilijk kan dat niet zijn!
Het zijn zo periodes die steeds vaker terugkomen. Dat ik mij énorm kan ergeren aan mijn ouders, dat ze soms zo onnozel kunnen doen, of dat je àlles 3 keer moet zeggen voor ze het gehoord hebben, ze zich ineens plots weer met alles bemoeien (vooral de papa: naar waar gaat ge? met wie gaat ge? wanneer gaat ge? wat gaat ge doen? wanneer vertrekt ge? (soms 5 keer op 1 dag) wanneer zijt ge terug? (ook 5 keer op 1 dag)).
Dan is het zo stilaan de vraag om me niet stilaan -mentaal- te beginnen voorbereiden op een verhuis uit het huis naar een eigen stek onder de zon. Eén voorwaarde daarvoor is al ingevuld: dat ons Nala dood moest zijn. 'k Zou het niet over mijn hart kunnen krijgen om te verhuizen terwijl ze nog zou rondlopen. En jammer genoeg is dat niet meer het geval. Pffff.
En wat denken jullie? Is dat die biologische klok?