Brexit

En nu op naar een vernieuwd, hechter én beter Europa. In het belang van de toekomst.

#TousEnsemble

Deze week heb ik in het centrum van de wereld gewerkt, aangezien ik vlak aan de Beurs van Brussel werk. Sinds gisterenmiddag een mensenzee, tentjes van tv-stations, de beurs en de straat die volgeschreven en getekend staat met krijt.

Best vermoeiend omdat je toch wordt opgeslokt door de massa. Vermoeiend omdat ik dinsdag niet wist of ik vlot thuis zou geraken - àls ik al thuis zou geraken. Gisteren en vandaag niet goed wetend of ik vlot uit en terug in het station zou geraken. En overal toch meer politie en soldaten op straat. Raar, maar waar: ik heb minder angst dan na de aanslagen van november in Parijs. Ik denk omdat ik het gevoel heb dat het allemaal wat surreëel is.

De taferelen aan de Beurs - gisteren meegedaan aan de minuut stilte om 12u met bijna alle collega's - zijn zaken die je kent van op het nieuws of van in een slechte film en nu stond ik er plots middenin.

Het was wel mooi om tijdens de minuut stilte te zien dat er zo veel mensen waren voor hetzelfde. De ene al meer betrokken dan de andere. Aangezien ik enkel in Brussel werk en er niet woon, is het toch een licht ander gevoel dan wanneer je er ook woont en je ganse leven er zich afspeelt.

Zo ziet terreurdreiging niveau 4 eruit

Of toch vanuit het raam bij het werk.

Veilig op het werk geraakt - waar heel weinig volk was vandaag - en veilig terug thuis geraakt. Hopelijk morgen opnieuw ...

#PrièrespourParis

Ik heb me altijd al veiliger gevoeld in Parijs dan dat ik me ooit heb gevoeld in Brussel. Ook nu ik in Brussel werk... In Parijs had ik het gevoel te zijn dat ik in Frankrijk was, maar toch voelde ik me niet echt buitenlander. In Brussel voel/heb ik me altijd een buitenlander gevoeld.

Het is dan ook erg angstaanjagend dat er nu in Parijs mensen zijn doodgeschoten op een terras of in een concertzaal. Zo maar. Omdat er een bebaarde zot rondloopt die zeg dat het mag. Je moet niet vragen hoe zot degene zijn die dat dan hersenloos uitvoeren.

 

Zotten zijn er overal en zijn van alle tijden. Of ze nu blank, maghrebijns, zwart, geel, rood, purper of rood met witte bolletjes zijn. Of ze gelovig, ongelovig zijn. Man of vrouw. Zotten zijn er altijd en zullen er altijd zijn. Maar meestal is zo'n zot een relatief alleenstaand geval.

Nu niet meer. Nu heb je de 'wij', de mensen die door Moeder Natuur gezegend zijn met een normaal werkend stel hersenen, en heb je de 'zij', de zotten die door een opperzot worden geleid en die denken dat ze alles en iedereen mogen vermoorden/vernietigen die niet passen in hun compleet zotte waanzin.

 

Op de Franse televisie gisterenavond/nacht, was er één van de specialisten die regelmatig zei dat we niet mogen vergeten dat we (= Frankrijk) in oorlog zijn. In oorlog tegen wat we terrorisme noemen, en wat volgens hem een reactie is op de Franse/Westerse interventie in het Midden-Oosten. Op 11 november was het wapenstilstand, en werden de oorlogsslachtoffers van WO I en WO II - bij uitbreiding alle oorlogsslachtoffers ter wereld - herdacht. Als er ooit een WO III zou komen, zal dat niet zijn zoals bij zijn twee voorgangers: één of meerdere fronten en slagvelden. Een moderne WO zal uitgevochten worden in de hoofden. Geen gedeporteerde massa's of miljoenen slachtoffers, maar losse aanslagen. Mensen bang doen krijgen en hen er mee laten instemmen om hun vrijheden te laten inperken (kijk naar het aantal veiligheidscamera's sinds 9/11); mensen bang laten krijgen van elkaar en hun leven op 'stop' zetten uit angst om op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te zijn.

 

Om dat te voorkomen: #prayforparis ; # prièrespourparis en #noussommesunis

Uit de kast

Gisteren tijdens het zappen ben ik op NPO1 beland, bij Pauw van Pauw&Witteman indertijd.

Hij had een Nederlandse Marokkaan (of Marokkaanse Nederlander) te gast die net een boek, 'Djinn' als ik het me nog goed herinner, had geschreven. Over zijn gevecht met 'het', zijn 'uit de kast komen' en dat hij er lang mee geworsteld had omdat hij niemand kende zoals hijzelf: homo en moslim. Dat hij 'het' pas ok begon te vinden, nadat hij in Amerika (!) een vrouw had ontmoet die én lesbisch kon zijn én moslim.

In het interview veroordeelde hij verder ook het feit dat andere moslims hem veroordelen als een slechte/zondige moslim omdat hij homo is. Hij verwoorde het min of meer als volgt: wie ben jij om mij te veroordelen, heb jij soms de sleutels van de hemel in je hand.

Sorry als het niet 100% juist blijkt te zijn :-).

 

Wat ik dan nog steeds raar blijf vinden, is dat je als homo/lesbo nog steeds uit de kast moet komen. Dat je je nog altijd moet verantwoorden voor wie je bent: homo, lesbisch, bi of nog een andere variant. Moordenaars, verkrachters, pedofielen moeten zich verantwoorden. Waarom moet je dat dan ook doen als je homo bent? Je hebt toch niemand vermoord? Of een andere misdaad begaan, puur alleen daarom? En het is niet omdat je 'het' hebt verteld in je familie, op je werk/school, dat daarmee de kous af is. Bij iedere nieuwe job, nieuwe mensen die je leert kennen moet je opnieuw uit de kast komen en je in zekere zin 'verantwoorden' voor wie je bent.

Ik moet nog steeds de eerste hetero tegenkomen die zegt: 'Hallo, ik ben Tom. Ik ben 30 jaar, doe dit van werk. En, voor ik het vergeet, ik ben hetero.' Nog nooit iemand. Alsof 'de hetero's' zich niet zouden mogen verantwoorden waarom ze thuiskomen/een relatie beginnen met iemand van het andere geslacht. Vanuit homo-standpunt is dat net zo 'vreemd' als dat homoseksualiteit dat is vanuit hun standpunt.

Hoera!

HOERA aan alle NMBS-mensen die er voor gezorgd hebben dat ik gisteren en vandaag vlot op het werk en vlot terug thuis ben geraakt. Al was rechtstaan in de trein daarstraks niet zo fijn. Zeker niet met een stuk leuning van een trap in je rug.

En een dikke, vette BOE! voor al de socialistische stakers die er alweer (!) 2 dagen mensen pesten hebben opzitten. Het wordt dringend tijd dat aan het gestaak van, altijd dezelfde, vakbonden iets aan gedaan wordt.

Vandaag is rood

Deze voormiddag had ik vanop mijn werk dit uitzicht uit het venster. Let vooral op de grote aanwezigheid 'rood'. Later op de dag aangevuld met een serieuze wolk 'groen' en hier en daar wat verloren gelopen 'blauw'.

Gelukkig zijn er vandaag ook mensen die wel iets hebben bijgedragen tot onze economie (incl. sociale bijdragen) en die geen dag niet zijn gaan werken om een sightseeing tour door Brussel te doen.

Waarom er vandaag per se moest betoogd worden en waarom de NMBS per se nu vrijdag een (trimestriële) staking moet organiseren, is mij dus nog steeds niet duidelijk. Wat ik denk is dat je de economische realiteit en bijhorende 'problemen' niet oplost door gemiddeld 10 keer per jaar een betoging te organiseren en werkende mensen te ambeteren. En dan vraag ik me ook altijd af of er in die betogers een groep mensen zit die bij de vorige verkiezingen N-VA hebben gestemd, waarvan Bart De Wever toch altijd gezegd heeft dat de besparingen pijn gingen doen... Of waren de 100 000 mensen (we zullen het grootste aantal maar nemen) de verzamelde kiezers van SP.a en Groen?

Vind je Lief

Ik vraag me af of je in 'Vind je Lief' effectief een lief kàn vinden.

Voor die 5 keer deze zomer dat ik al gekeken heb, bestaat de date uit een opdracht waar ik bijna altijd een hekel aan zou hebben: een kast ineen steken, een vuil en smerig vakantiehuis opruimen, een bende kinderen op scoutskamp entertainen. Die ene opdracht in de kajak leek me nog het leukste. Maar echt droomdates zijn het niet, he. Als ik zou afspreken met een jongen en ik zou moeten stofzuigen, ramen kuisen en strijken, de klik zou er niet komen. Hoe kun je nu zo iemand leren kennen?

 

Je gaat toch niet iemand leuk vinden omdat hij goed een kast in elkaar kan zetten, of een tophuisman/vrouw is? Dat zijn toch dingen die je later ontdekt - of niet. Nadat je hem of haar leuk vindt? Op dergelijke dates ga je toch nooit weten of je iemand al dan niet leuk vindt. Hoogstens of hij/zij handig is, iets van seks afweet (kamasutra-opdracht die ik in de krant zag passeren) of goed is in het huishouden. Maar niet wie hij/zij is, zelfs niet of je iets van fysieke aantrekkingskracht terug vindt. Pretoogjes of azuurblauwe ogen om in te verdrinken, leuke kuiltjes als 'ie lacht, mooie sixpack (you never know)...

 

Wat ik ook raar vind, is dat de meeste onder die kandidaten-die-een-week-gevolgd-worden na hun 'date' meteen een heel bataljon aan rupsen in hun buik moeten voelen. Waarvan er liefst al enkele ontpopt zijn in vlinders.

Uit persoonlijke ondervinding heb ik geleerd dat je op een eerste date iemand leuk moet vinden. Los van het feit of er eventuele vlinders in de buik kunnen groeien of niet. Als je iemand niet leuk vindt, houdt het direct op. Maar pas na 2, 3, 4 of iets maar dates weet je pas of je iemand gewoon leuk blijft vrienden (hallo, nieuwe vriendschap) of dat je meer gaat voelen. En het zijn dat soort ervaringen die je op termijn een stabielere relatie kunnen geven die langer is dan een langgerekte flirt.

 

Zoiets weet je niet nadat je 'samen' een smerig wc hebt schoongemaakt of wanneer je erin geslaagd bent om (bijna) alle standjes uit de kamasutra na te spelen met Ken en Barbie.

The new black

Deze morgen op de radio gehoord dat in de eerste 6 maanden van 2015 er 60% minder mensen ontslagen zijn dan in de eerste 6 maanden van 2014.

In 2014 waren het er ongeveer 7000, dit jaar zijn het er ongeveer 3000.

 

Zowel bij de 7000 als 3000, ben ik er één van. Hoera!

-_-

De sossen doen het weer

De socialisten staken nog eens, met als gevolg dat ook de trimestriële spoorstaking weer een feit is en waardoor bibi uiteraard weer maar eens een uur deed om naar Leuven te rijden. Kunnen we afspreken dat als de socialisten nog eens de ambetanterik uithangen, enkel socialisten daar last van hebben. Eigen volk eerst in die context.

Persoonlijk heb ik het een beetje gehad met al die acties 'tegen' de regering en 'tegen' de N-VA en de 'rechtse, asociale' partijen waar toch wel meer dan 1 Vlaming op 3 voor gestemd heeft in mei vorig jaar - dus niet memmen nu. Het wordt hoog tijd dat de vakbonden (en dan vooral de groene en de rode) eens een 'in your face' toegewerpt krijgen als in: door jullie nodeloos en veelvuldig gestaak moet er nog meer bespaard worden. Kunnen al die sociale en geëngageerde mensen eens fameus, en terecht, vies bekeken worden. Als ik binnen 40 jaar op pensioen ga, zou ik graag nog een pensioen krijgen. De mensen die nu binnen 5 i.p.v. 3 jaar op pensioen kunnen gaan, moeten mijn generatie niet opzadelen met meer budgetproblemen en gedoe. Gewoon sociaal zijn: doe het voor jullie (klein)kinderen.

 

Het wordt ook stilaan duidelijk waarom er met rood verbeterd wordt in de scholen: om al van kleinsaf aan aan te leren dat je zo ver mogelijk moet wegblijven van rood geïnspireerde organisaties omdat ze alleen maar tegenwerken en er niks goeds in zit dan gestaak en mensen pesten.

Eclips

Ik was volledig voorbereid op de zonsverduistering van vandaag. 80%, daarvoor kun je al eens een eclips-bril opduiken. Dus vol goede moed had ik gehoopt dat 'het oosten van het land' ook regio Leuven zou omvatten.

Jammer genoeg bleef de voormiddag grauw, grijs en zon(sverduistering)loos. Tot ik toch even stoute schoenen aantrok en me buiten waagde om de (verduisterde) zon op te speuren. En tot mijn grote vreugde heb ik ongeveer 15 een verduisterd waterzonnetje gezien^^. Mijn inner aardrijkskundeleerkracht was tevreden :-). Het had alleen wat meer mogen zijn. Door de wolken die voor de zon hingen, had ik zelfs geen eclipsbril van doen. Al die moeite voor niets ...

World Press

De World Press Photo van 2014 :-).

"Jonge Vlaamse beroepsbevolking telt te weinig hooggeschoolden"

Van Damme haalde verschillende factoren aan als verklaring voor deze trage groei. "Deels komt het door een gebrek aan investering. Politiek heerst tegelijk de gedachte dat Vlaanderen een teveel aan hooggeschoolden heeft. Dat is niet zo. Tegen 2030-2040 dreigen tekorten. Vooral de nood aan technisch personeel is groot, maar Vlaanderen heeft ook meer leerkrachten en verzorgend personeel nodig."

 *tuuut*

Ik hoop dat als ik een mid-dertiger ben ik terug kan gaan lesgeven.
We zullen zien :-) ...

Geld maakt niet gelukkig

Geld maakt niet gelukkig.

 

Dat vooral blijven herhalen. En nee, niet denken 'maar het is wel gemakkelijk'. Gewoon niet aan denken...

 

Op de website van Het Laatste Nieuws staat een leuke link om te berekenen hoe lang het duurt voor jou duurt om het jaarsalaris te verdienen van enkele voetballers (o.a. Hazard, Ronaldo ...). Vooral deprimerend, eigenlijk. En het roept bij mij de vraag op: wat doen voetballers dat zo'n salaris rechtvaardigt?

 

Toen ik pas op mijn huidige job was, en ik 's middags ging tanken, was er een gesprek op Q-Music tussen Kürt Rogiers en Steven Dufour. Blijkbaar een wekelijkse rubriek dat sommige jobs waarvan de perceptie is dat het easy geld verdienen is, toch wel hard knokken is. toen ging het dus over voetbal...

 

Kürt: En Steven, hoe laat sta je 's morgens op?

Steven: Rond 7u45, om dan rond 9u op de club te zijn.

Kürt: En hoe ziet de rest van je dag er uit?

Steven: Eerst wat trainen in de voormiddag, en in de namiddag volgen sommige (!) spelers een individueel programma...

 

Kürt deed zijn best, maar ik had niet de indruk dat voetballer zijn een zware job is. Easy money, zou ik zeggen. En dan enkele weken later een artikel lezen dat veel eersteklasvoetballers geldproblemen hebben. Vraag jezelf maar niet af wat er zou gebeuren als die topsporters een 'normaal' loon hadden...

 

Enfin. Je hebt het punt. Hieronder een vergelijking van mijn brutoloon met dat van Eden Hazard.

 

En blijven herhalen: geld maakt niet gelukkig...

 

 

Je suis Charlie

Bedenking

Zou iedereen die nu één of meer tricolore vlaggen aan zijn gevel hangen heeft en/of rondrijdt met die belachelijke tricolore spiegelhoesjes op 25 mei niet op N-VA gestemd hebben?

Een tekort aan leerkrachten? Ik ben leerkracht en zoek een job

Sommige dingen moeten gewoon gezegd worden. En deze brief vat eigenlijk 2 (3?) jaar frustraties samen en tegelijk mijn zorgen om 'ooit' nog aan de slag te kunnen in het onderwijs.


Geachte heer Smet

Maandag 2 september is het weer zo ver: de start van een nieuw schooljaar. In menige huiskamers herinneren leerkrachten en leerlingen zichzelf er nog eens aan om ook dit jaar hun beste beentje voor te zetten. De media staat klaar om deze start vanop de voet te volgen en uitgebreid verslag uit te brengen over de dag waarop zowat heel België terug een comfortabel werkritme zoekt.

Jammer genoeg zullen er ook een heleboel leerkrachten met een wrang gevoel de start van het nieuwe schooljaar volgen. Nog meer dan voorheen zullen ze hun GSM en hun mailbox zenuwachtig in het oog houden, wachtend op dat ene seintje voor werk.

Sommigen van hen wachten al (meer dan) 2 maanden op een positief antwoord op één van de vele sollicitaties. Anderen hebben net te horen gekregen dat de voorziene lesopdrachten toch niet kunnen worden toegekend. “We kunnen er ook niets aan doen, het is een reaffectatie”, klinkt het. Op nog geen 5 minuten tijd werkloos … . De zoektocht naar werk kan herbeginnen. Dat er geen haan naar kraait dat iemand op deze manier de zekerheid op een job verliest, is zorgwekkend. Het lot van een tijdelijke leerkracht?

Gelukkig krijgen we van iedereen rondom ons de sussende woorden: “er zijn leerkrachten tekort, je zal wel snel terug werk hebben…”. Met deze woorden in ons achterhoofd en een bachelordiploma op zak, kan het veelvuldig solliciteren (her)beginnen. Dat dit niet van een leien dakje loopt, is zacht uitgedrukt.

De bedroevend weinig zoekresultaten in de leerkrachtendatabank van de VDAB zijn hier een mooi voorbeeld van. Als een van de vacatures dan nog eens gaat over een job waarvoor we in aanmerking komen, in de nabije omgeving is, langer dan 2 weken duurt of meer dan 5 lesuren is, dan hebben we wellicht heel veel geluk en is snel reageren de boodschap. We mogen onszelf vooral geen uurtje bedenktijd geven, want dan is de kans groot dat de vacature reeds is ingevuld.

En toch … als we de media mogen geloven, is er écht een groot tekort aan leerkrachten. Dat het dikwijls om leerkrachten gaat die in de hogere jaren van het middelbaar, in de kleuterklas of de lagere school lesgeven, wordt er zelden bij vermeld. Net zoals er nergens ter sprake komt dat de groep leerkrachten met “slechts” een bachelordiploma secundair onderwijs eigenlijk te groot is om iedereen die een fulltime job wenst dat aan te bieden. Of het feit dat de niet ingevulde jobs wellicht de jobs zijn met nog geen tien lesuren of nog geen maand werkzekerheid.

Of slaan we de bal helemaal mis en zijn er wel degelijk vacatures die niet ingevuld geraken, maar komen deze om een of andere reden niet terecht bij de juiste mensen? Als dit zo is, dan moeten er maatregelen genomen worden om de rondzwervende leerkrachten te helpen in hun zoektocht. Maak een afspraak met scholen over hoe ze hun zoektocht naar leerkrachten moeten aanpakken. Zorg ervoor dat er transparantie over de sollicitatieprocedures is, zodat het voor werkzoekende leerkrachten duidelijk is wanneer en hoe ze mogen solliciteren. Naar ons vermoeden belanden momenteel veel sollicitaties in een kartonnen doos (of prullenmand) die amper wordt geraadpleegd bij het vrijkomen van een nieuwe vacature. Dit omdat de leerkracht in kwestie (op het einde van het schooljaar) een verkeerde timing had bij het verzenden van zijn/haar spontane sollicitatie.

Een (gedeeltelijke) terugbetaling van transportkosten voor leerkrachten die meerdere scholen met behulp van de auto combineren, is ook een initiatief dat u kan nemen. Zoals u weet, is het combineren van meerdere scholen via het openbaar vervoer immers geen sinecure. Hoeveel leerkrachten zouden al een vacature hebben moeten laten “vallen”, omdat net dat ene financiële ruggensteuntje voor hen ontbreekt? Of waarom het niet nog ruimer bekijken en denkt u niet aan een financiële compensatie voor leerkrachten die een hele poos met tijdelijke contracten moeten blijven werken. Ook het herlanceren van mentoruren zou geen overbodige luxe zijn in tijden waarbij de begeleiding van nieuwe leerkrachten afhangt van de goodwill van collega’s.

Het zou ook van veel moed en lef getuigen als u eindelijk eens werk maakt van het huidige voorziene carrièreverloop van een leerkracht. U weet wel: tijdelijk à TADD à vaste benoeming. Meneer Smet, het bemachtigen van een TADD is voor velen een heel huzarenstukje. Wanneer er steeds wordt gewerkt met (korte) tijdelijke contracten en je van de ene school naar de andere school moet switchen, kan je geen TADD opbouwen. Geen TADD wil ook zeggen geen geringste vorm van werkzekerheid.

Is werkzekerheid, nu net niet waar het schoentje bij veel (jonge) leerkrachten knelt? Kan je van tijdelijke leerkrachten blijven verwachten dat ze geduld hebben totdat die ene jobaanbieding zich aanbiedt? Is het niet zo dat tijdens de eerste 5 jaren veel leerkrachten uit het onderwijs stappen? Wanneer er gedacht wordt dat dit slechts een gevolg is van de vele administratieve rompslomp of werkdruk die een (beginnende) leerkracht ervaart, is dit een foute gedachtegang. Er zijn een heleboel jonge leerkrachten die bereid zijn om hard te werken, maar tevens op het einde van de maand geconfronteerd worden met de eindbalans tussen hun inkomsten en uitgaven. Ook de huisbaas krijgt immers graag op tijd en volledig zijn/haar geld.

Alhoewel er algemeen geweten is dat er zoveel beginnende leerkrachten overschakelen naar de “privé” en er meermaals aan de alarmbel getrokken wordt, zijn er nog maar weinig (of moet ik zeggen geen) structurele maatregelen opgenomen om hier iets aan te doen. Merk op dat ik spreek over structurele maatregelen. Het zoeken van toekomstige leerkrachten bij de academische bachelors en daar de nodige versoepelingen voor toestaan, behoort hier niet toe. Komen deze academische bachelors immers niet terecht in de groep leerkrachten die “slechts” een specifieke lerarenopleiding hebben gevolgd? M.a.w. komen zij niet terecht in de oververtegenwoordigde groep? Is het diploma van de bachelor secundair onderwijs eigenlijk nog iets waard in de toekomst?

Meneer Smet, u ijvert voor het ontdekken en het ontwikkelen van talenten bij leerlingen, maar wat met de talenten in uw eigen huis? Hoeveel talentvolle leerkrachten laat u “weglopen” door het gebrekkig huidige systeem? Hoeveel talentvolle leerkrachten moeten er überhaupt nog weglopen vooraleer er tot actie wordt overgegaan?

Beste minister, hierbij onze aanzet tot vele voorstellen. Nu is het aan de regering om er werk van te maken en om uw leerkrachten de kans te geven om uit te groeien tot de vastbenoemde leerkrachten die ze verdienen te zijn.

Anja Drybooms
Nelke Vermaelen

Hoofddoekjes

Omdat anderen het veel beter hebben verwoord dan dat ik zelf zou kunnen, hierbij een bloemlezing uit de lezersbrieven van de grootste krant van het land -en geef toe dat er goeikes tussen zitten als het om humor gaat (wat ook mooi meegenomen is, uiteraard).

 

"Dit levert de sp.a gegarandeerd weer enkele duizenden kiezers van allochtone origine op. En dat is ook de enige reden voor deze beslissing."

"Bizar toch hoe de progressieve partijen sp.a en Groen het in Gent opnemen voor de hoofddoek, een symbool van de conservatieve islam dat niet zelden wordt opgedrongen aan vrouwen. En zeggen dat de socialisten decennialang de Kerk, haar vertegenwoordigers en symbolen te vuur en te zwaard hebben bekampt. De wegen van het socialisme zijn soms ondoorgrondelijk. Enfin, voortaan mogen Gentse ambtenaren dus creatief zijn met religieuze attributen. Mocht ik een katholieke ambtenaar zijn, ik zette mij meteen aan het loket met een kruis van zeker twee kilo rond mijn nek, om mij eens goed uit te leven. Kijk uit: het hakenkruis is een oeroud religieus symbool, een tijdlang misbruikt door de nazi's. Voor wie wat fantasie heeft, kan het nog leuk worden daar in Gent."

"Nooit geweten dat de socialisten en de groenen zulke voorgedreven voorvechters zijn van religieuze symbolen. De ijver waarmee ze de hoofddoek -hét symbool bij uitstek van religieuze onderdrukking gepropagandeerd door de islamitische mannenwereld- achter de gemeentelijke loketten verdedigen, is helaas iets te doorzichtig. Onze rood-groene meerderheid kan best wat moslimsteun gebruiken bij de volgende verkiezingen in 2014, moeten ze daar gedacht hebben. Of hoe Termont en de zijnen letterlijk door de knieën gaan op de gebedsmatjes van de Turkse, pardon Brugse, Poort."

"De nuchtere vaststelling is hier dat dit een volledige nederlaag is voor de autochtonen, die zich weer aanpassen in plaats van de nieuwkomers."

 

"Gentse gemeenteraad stemt het hoofddoekenverbod voor stadsambtenaren weg: leve de vrije meningsuiting! Maar houdt dit nu ook in dat, wanneer ik mij aanbied bij een stadsambtenaar met een hoofddoek, keppeltje, regenboog T-shirt of wat dan ook, ik kan vragen te woord gestaan te worden door een echt neutraal persoon? Zo ver zal de democratie wel niet reiken zeker? Die is er enkel voor de linkse krachten in onze samenleving..."

"Dit is een kaakslag voor alle mensen die gelijkheid tussen mannen en vrouwen nastreven. Dit krijg je dus met een uitgesproken links beleid."

"Men heeft in Gent de knoop doorgehakt, het socialistische hoofddoekenverbod is door diezelfde socialisten afgeschaft. Het toont hoezeer het socialisme gedegeneerd is. Het was ooit een politieke partij die het marxistisch atheïsme in het vaandel voerde. En zie wat er van geworden is: de slippendragers van Allah! Zij die pastoors belachelijk maakten omdat die een lange soutane droegen. Veel mensen geloven dat de goden met de mens communiceren door middel van de sterren. Dat zij die in een bepaalde stand plaatsen om er hun boodschap aan de mensheid mee over te brengen. Heel wat kranten en tijdschriften publiceren horoscopen voor hun lezers. Diegenen die in staat zijn die goddelijke boodschappen te ontcijferen noemt men sterrenwichelaars. Men ziet hen vaak afgebeeld met een pinnenmuts op het hoofd en een lange tabbard. Mogen die Gentse ambtenaren die in horoscopen geloven nu dus ook een pinnenmuts dragen? Overigens: onlangs zag ik in het televisienieuws mensen die een zeef op hun hoofd dragen, als teken van hun geloof in de kracht van de zeef om hun gedachten te reinigen."

Habemus Badge!

Hoewel ik mezelf niet bestempel als gelovig of praktiserend katholiek, vind ik pausverkiezingen wel boeiend. Gewoon het hele gedoe en mysterie errond. Op zo'n momenten vind ik het megajammer dat ik geen les meer geef :(.
Maar naast een paus voor de wereld heb ik ook mijn badge gekregen! Na 6 weken sukkelen omdat ik 's morgens, 's middags en 's avonds niet meer binnen kon zonder die badge, kand at nu wel. Een eerste offiële erkenning dat ik werk heb :D.
Bij deze zegen ik Randstad, mijn bureau en de wereld^^.

Hoera! Er is nog hoop

Ik heb zelf eens naar AB Inbev gebeld. Onder lichte druk van de mama. Want 'begin volgende week' is maandag, dinsdag of in het extreme woensdagvoormiddag. Maar het bleef stil... Dus de mama zei: 'Pak uwe telefoon en bel zelf.'

Zo gezegd, zo gedaan; al heb ik een hekel aan telefoneren en zeker aan zo'n telefoontjes. Is smeken achter werk vind ik. Nuja. Er was blijkbaar nog geen beslissing gevallen die die mevrouw ging 'daar toch eens wat druk achter zetten' en me terug contacteren van zodra ze meer wist. Heb ook eventjes gezegd dat ik aan het wachten ben met reageren op andere, mogelijk interessante, vacatures omdat ik afwacht wat hun beslissing is omdat ik mijn zinnen op die job heb gezet. Wat ergens ook wel is, die vrouw heeft vorige week haar vacature goed verkocht en wil ik dat echt wel doen en zien wat het geeft.

In ieder geval, we leven op hoop. Wat beter is dan helemaal niks hebben.

 

En hoera voor Obama. De kans dat de wereld er iets beter van wordt is toch weer wat groter. En ik vind hem leuker om bezig te horen dan Romney. Het oor wil ook wat :D.