Posts tonen met het label Parijs. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Parijs. Alle posts tonen

zaterdag 14 november 2015

#PrièrespourParis


Ik heb me altijd al veiliger gevoeld in Parijs dan dat ik me ooit heb gevoeld in Brussel. Ook nu ik in Brussel werk... In Parijs had ik het gevoel te zijn dat ik in Frankrijk was, maar toch voelde ik me niet echt buitenlander. In Brussel voel/heb ik me altijd een buitenlander gevoeld.
Het is dan ook erg angstaanjagend dat er nu in Parijs mensen zijn doodgeschoten op een terras of in een concertzaal. Zo maar. Omdat er een bebaarde zot rondloopt die zeg dat het mag. Je moet niet vragen hoe zot degene zijn die dat dan hersenloos uitvoeren.
 
Zotten zijn er overal en zijn van alle tijden. Of ze nu blank, maghrebijns, zwart, geel, rood, purper of rood met witte bolletjes zijn. Of ze gelovig, ongelovig zijn. Man of vrouw. Zotten zijn er altijd en zullen er altijd zijn. Maar meestal is zo'n zot een relatief alleenstaand geval.
Nu niet meer. Nu heb je de 'wij', de mensen die door Moeder Natuur gezegend zijn met een normaal werkend stel hersenen, en heb je de 'zij', de zotten die door een opperzot worden geleid en die denken dat ze alles en iedereen mogen vermoorden/vernietigen die niet passen in hun compleet zotte waanzin.
 
Op de Franse televisie gisterenavond/nacht, was er één van de specialisten die regelmatig zei dat we niet mogen vergeten dat we (= Frankrijk) in oorlog zijn. In oorlog tegen wat we terrorisme noemen, en wat volgens hem een reactie is op de Franse/Westerse interventie in het Midden-Oosten. Op 11 november was het wapenstilstand, en werden de oorlogsslachtoffers van WO I en WO II - bij uitbreiding alle oorlogsslachtoffers ter wereld - herdacht. Als er ooit een WO III zou komen, zal dat niet zijn zoals bij zijn twee voorgangers: één of meerdere fronten en slagvelden. Een moderne WO zal uitgevochten worden in de hoofden. Geen gedeporteerde massa's of miljoenen slachtoffers, maar losse aanslagen. Mensen bang doen krijgen en hen er mee laten instemmen om hun vrijheden te laten inperken (kijk naar het aantal veiligheidscamera's sinds 9/11); mensen bang laten krijgen van elkaar en hun leven op 'stop' zetten uit angst om op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te zijn.
 
Om dat te voorkomen: #prayforparis ; # prièrespourparis en #noussommesunis

woensdag 30 september 2015

Roue de Paris


Niet zo gek ver van het zuidstation in Brussel, en vlakbij de plek waar ik mijn opleidingen heb, staat sinds een dikke week het reuzenrad dat vroeger in Parijs stond. Met een naam als 'Roue de Paris' zou het belachelijk zijn moest het uit Londen komen. :-) Je weet wel, het reuzenrad dat aan de Tuilleries stond en verkocht is geweest aan een Vlaamse foorkramer omdat de Parijzenaars een groter exemplaar gaan neerzetten.
 
In ieder geval is het een teken dat ik dringend nog eens naar Parijs moet gaan! En het verhoogt toch een beetje het Parijs-gevoel in Brussel. Nu nog de brede mooie lanen, een Arc de Triopmhe en een Louvre, knappe jongens (in Parijs lopen er hopen rond, Brussel is maar onderbedeeld op dat vlak) en een hoger veiligheidsgevoel en het komt nog een beetje in orde met Brussel.
 
Zoals ik al vaak heb gezegd: het enige nadeel aan mijn job (tot nog toe) is dat het in Brussel te doen is ...

maandag 1 augustus 2011

Paris, je t'aime

En zo zijn we weer terug uit Parijs. Te snel. Zoals altijd eigenlijk. Als ik oooooit vastbenoemd raak (en dan voor meer dan 4 uur, hé) en mijn vent moet voor zijn werk een jaar of 2 jaar naar Parijs, dan neem ik loopbaanonderbreking en ben ik mee weg :-). Ik ben wel beetje verliefd op die stad, zoals je misschien al wel gemerkt had.
 
Maar dus 6 dagen die voorbij zijn gevlògen. Als de tijd snel moet gaan, gaat ze traag vooruit en andersom, je kent dat wel. Ruben heeft me meegenomen naar plekken waar ik 1) zelf nooit zou komen (Yves Saint Laurent, Louis Vuitton, Ladurée en andere dure winkels) en 2) zelf nooit naartoe zou zijn gegaan (Opéra, Musée d'Orsay, Musée Rodin) en 3) nooit zelf zou geraken (Montmartre zonder eindeloze trappen, de wijk van het Elysée, de wijk van de dure winkels). Kortom: ik heb veel ontdekt, veel gezien en mij afgevraagd wie er belachelijk veel geld wil uitgeven aan kleren en veeeeel te dure accesoires. Het was een Parijs-trip van een heleboel ontdekkingen. Zoals een Fauchon-winkel met fuchsiaramen, fuchsia-accenten in de winkel, afgewisseld met zwart en veel spiegels. Alles om een stevige ordinaire gayparty te houden dus. Echt grappig om te zien, en ik vraag me af of je niet zot wordt in zo'n knal fuchsiaroze winkel.

vrijdag 29 juli 2011

maandag 25 juli 2011

Paris, je t'aime


Nu de Tour (helaas) weeral gedaan is en er ten huize mezelf een gigàntisch zwart gat dreigde op te doemen, knijp ik er enkele dagen tussen uit. Vanaf vandaag tot en met nu zaterdag om precies te zijn. En waar kun je het afscheid van de Tour (hoe melig -_-) beter verwerken dan in la douce France, en meer bepaald Parijs, zelf? Dus vandaar dat ik me vanaf vandaag weeral enkele dagen in Parijs bevind.

En ik hoooooop dat het een beetje deftig weer gaat zijn. 30°C is erover, maar droog weer en zonder-jas-gaan-is-ok-temperaturen is toch niet te veel gevraagd? Want met de prachtig zonovergoten julimaand, maak ik me toch wel wat zorgen. Maar volgens France Méteo zou het moeten meevallen.Vooral dinsdag, woensdag en donderdag dan :-). Maar we zien wel^^.

A bientôt!

maandag 3 januari 2011

Paris, je t'aime

Parijs was zoals ik had verwacht: zalig! En te kort. 4 dagen werken kan soms zo lang duren terwijl deze 4 dagen als een sneltrein voorbij gevlogen zijn. Ongelofelijk. Allemaal dankzij het leuke gezelschap (waarvoor bedankt, S.) en uiteraard Parijs zelf. Als er nu 1 grootstad is waar ik zou willen gaan wonen is het niet Brussel of Antwerpen, maar zou ik kiezen voor Parijs, vraag me niet waarom, maar het is wel zo dat ik me daar op mijn gemak voel, terwijl rondlopen in een Brussels station me al ongemakkelijk maakt. Wat wel grappig was (of juist schrijnend, je kiest zelf maar) was dat ik op 1 dag Parijs meer Nederlands heb gehoord dan dat ik ooit in mijn leven in Brussel heb gehoord. In het hotel zelf waren er ook veel Vlamingen. Het hotel viel, voor toch 3* te zijn, wat tegen. Het vorige hotel (2*) was beter. Grotere (bad)kamer, choco bij het ontbijt :-p en het ganse verblijf warm water. Nu zaten we woensdag een ganse dag zonder (!) warm water, kan je het je voorstellen? Voordeel was wel dat we dichtbij Montmartre zaten en dus dichtbij lekker en 'schappelijk van prijs'-eetgelegenheden.

We hebben er ook van geprofiteerd om naar Versailles te gaan. Voor de geïnteresseerden -25-ers onder ons: Versailles is voor EU-burgers tussen 18 en 25 jaar gratis, net zoals het Louvre trouwens. Maar daar waar je in het Louvre nog wel moet aanschuiven voor je inkomticket is dat in Versailles niet nodig; je mag de rij van een uur-aan-de-kassa's overslaan (of koop een ticket bij een voorverkooppunt in de buurt van het RER-station) en meteen aanschuiven aan de ingang (een rij die toch merkelijk korter is) en op vertoon van je identiteitskaart mag je er gratis in. Versailles is wat het moet zijn: veel goud, gigantische zalen en veel volk (inclusief kindjes -10 en buggy's, leg me uit wat er zo Plopsa is aan Versailles, want het ontgaat me). Het is niet echt mijn ding-ding, aangezien ik geen fluit weet van interieur uit die periode, maar het blijft een must see als je de kans krijgt. De tuinen hebben we overgeslagen, aangezien het daar nogal drassig was door de sneeuw (de enige plek ook waar ik nog sneeuw gezien heb :-p). Wat ook nog op het plan stond was een bezoek aan het Louvre. Ik was er al 2 keer geweest en ik had nog altijd niet de Mona Lisa gezien, ook al zou het tegenvallen... Dus dat kon ik deze keer goed maken, of dat was toch het plan. Er stond een ellenlange rij om gewoon de piramide in te mogen, dan hadden we nog geen ticket! En aangezien het onze laatste dag was en we op tijd naar het Gare du Nord wilden vertrekken, hebben we dat wijselijk overgeslagen. Meteen een reden om nog eens naar Parijs te gaan ;-).

Onder het motto 'de trein, altijd een beetje reizen.' moest er toch nog ièts misgaan deze vakantie. En ja hoor, het waren de spoorwegen die voor een puntje van kritiek zorgden. De NMBS had ons tickets verkocht van een trein die niet bestond. Dus flink als wij waren om 18u01 naar de Thalystrein op zoek naar rijtuig 7. Allez getallen van 20 hingen eraan, maar wagon 7 was spoorloos. We waren niet de enige, aangezien we een ticket hadden voor de 18u01-trein mochten we mee, maar was het rechtstaan. Als sardienen in een blik en dat 1u22 lang, met nog een hoop anderen. Gelukkig kwamen de conducteurs spontaan een reductie aanbieden, dus wie weet brengt Parijs nog wel enkele euro's op^^.

maandag 27 december 2010

Paris, je t'aime

Vanaf vandaag vertoef ik voor 4 dagen in de Franse hoofdstad. Nog gans in de kerst- en nieuwjaarssfeer en hopelijk zonder al te veel vervoersproblemen veilig op de bestemming geraakt. Nadat Geert Hoste ondergesneeuwd is geraakt kijk ik nu nog harder dan ervoor uit naar deze minivakantie. 4 dagen 100% genieten!
M.a.w. het zal hier een paar dagen stil zijn, maar daarna heb ik -hopelijk- een boel leuke dingen te vertellen!

maandag 20 december 2010

Let it snow, let it snow

Gisteren ging ik naar Geert Hoste in Hasselt, samen met de mama. Heb jij Geert Hoste gezien? Awel, ik ook niet. Door diene stomme sneeuw. Ik roep al 2 weken dat het gisteren niet mag sneeuwen, omdat ik zo al niet graag met de auto rijd en al zeker niet 's avonds als ik ergens naartoe moet rijden waar ik anders nooit kom met de auto. Gisterenvoormiddag was er nog geen vuiltje aan de lucht. Wit, maar berijdbare wegen. Tot gisteren een uur of 2. De eerste sneeuwvlokjes, tot ver in de namiddag, zelfs tot in de vroege avond.
Byebye, Geert Hoste...

En daar blijf ik nog lang vies gezind over! Dat er volgende week maar geen NMBS/Thalys-problemen zijn dat ik deftig en op tijd in Brussel-Zuid/Parijs geraak.