Hoera!

HOERA aan alle NMBS-mensen die er voor gezorgd hebben dat ik gisteren en vandaag vlot op het werk en vlot terug thuis ben geraakt. Al was rechtstaan in de trein daarstraks niet zo fijn. Zeker niet met een stuk leuning van een trap in je rug.

En een dikke, vette BOE! voor al de socialistische stakers die er alweer (!) 2 dagen mensen pesten hebben opzitten. Het wordt dringend tijd dat aan het gestaak van, altijd dezelfde, vakbonden iets aan gedaan wordt.

J'ai tué ma mère

Vandaag is rood

Deze voormiddag had ik vanop mijn werk dit uitzicht uit het venster. Let vooral op de grote aanwezigheid 'rood'. Later op de dag aangevuld met een serieuze wolk 'groen' en hier en daar wat verloren gelopen 'blauw'.

Gelukkig zijn er vandaag ook mensen die wel iets hebben bijgedragen tot onze economie (incl. sociale bijdragen) en die geen dag niet zijn gaan werken om een sightseeing tour door Brussel te doen.

Waarom er vandaag per se moest betoogd worden en waarom de NMBS per se nu vrijdag een (trimestriële) staking moet organiseren, is mij dus nog steeds niet duidelijk. Wat ik denk is dat je de economische realiteit en bijhorende 'problemen' niet oplost door gemiddeld 10 keer per jaar een betoging te organiseren en werkende mensen te ambeteren. En dan vraag ik me ook altijd af of er in die betogers een groep mensen zit die bij de vorige verkiezingen N-VA hebben gestemd, waarvan Bart De Wever toch altijd gezegd heeft dat de besparingen pijn gingen doen... Of waren de 100 000 mensen (we zullen het grootste aantal maar nemen) de verzamelde kiezers van SP.a en Groen?

Roue de Paris

Niet zo gek ver van het zuidstation in Brussel, en vlakbij de plek waar ik mijn opleidingen heb, staat sinds een dikke week het reuzenrad dat vroeger in Parijs stond. Met een naam als 'Roue de Paris' zou het belachelijk zijn moest het uit Londen komen. :-) Je weet wel, het reuzenrad dat aan de Tuilleries stond en verkocht is geweest aan een Vlaamse foorkramer omdat de Parijzenaars een groter exemplaar gaan neerzetten.

 

In ieder geval is het een teken dat ik dringend nog eens naar Parijs moet gaan! En het verhoogt toch een beetje het Parijs-gevoel in Brussel. Nu nog de brede mooie lanen, een Arc de Triopmhe en een Louvre, knappe jongens (in Parijs lopen er hopen rond, Brussel is maar onderbedeeld op dat vlak) en een hoger veiligheidsgevoel en het komt nog een beetje in orde met Brussel.

 

Zoals ik al vaak heb gezegd: het enige nadeel aan mijn job (tot nog toe) is dat het in Brussel te doen is ...

Op de kop 1 week

Onder het motto 'geen nieuws, is goed nieuws', is het al een tijd geleden dat hier nog iets verschenen is. Jammer genoeg voor alle tienduizenden fans. Als ik er al zo veel zou hebben :-).

 

Mijn vorig bericht situeerde zich in de periode dat ik voltijds bezig was met werkloos te zijn, ondertussen ben ik vandaag op de kop een week bezig op mijn nieuwe job. En dan nog de job waarvan ik midden juni zei: als ik daar mag beginnen, doe ik het. Bij deze. Op dit moment verzuip ik in de nieuwe info en zegt de werkplanning hoofdzakelijk 'opleiding', maar ik heb er wel veel zin in.

Hout vasthouden dat ik er deze keer 3 x 4,5 x 9 maanden mag blijven, i.p.v. nog eens op jobhunt te gaan dit of volgend jaar :-s.

Vind je Lief

Ik vraag me af of je in 'Vind je Lief' effectief een lief kàn vinden.

Voor die 5 keer deze zomer dat ik al gekeken heb, bestaat de date uit een opdracht waar ik bijna altijd een hekel aan zou hebben: een kast ineen steken, een vuil en smerig vakantiehuis opruimen, een bende kinderen op scoutskamp entertainen. Die ene opdracht in de kajak leek me nog het leukste. Maar echt droomdates zijn het niet, he. Als ik zou afspreken met een jongen en ik zou moeten stofzuigen, ramen kuisen en strijken, de klik zou er niet komen. Hoe kun je nu zo iemand leren kennen?

 

Je gaat toch niet iemand leuk vinden omdat hij goed een kast in elkaar kan zetten, of een tophuisman/vrouw is? Dat zijn toch dingen die je later ontdekt - of niet. Nadat je hem of haar leuk vindt? Op dergelijke dates ga je toch nooit weten of je iemand al dan niet leuk vindt. Hoogstens of hij/zij handig is, iets van seks afweet (kamasutra-opdracht die ik in de krant zag passeren) of goed is in het huishouden. Maar niet wie hij/zij is, zelfs niet of je iets van fysieke aantrekkingskracht terug vindt. Pretoogjes of azuurblauwe ogen om in te verdrinken, leuke kuiltjes als 'ie lacht, mooie sixpack (you never know)...

 

Wat ik ook raar vind, is dat de meeste onder die kandidaten-die-een-week-gevolgd-worden na hun 'date' meteen een heel bataljon aan rupsen in hun buik moeten voelen. Waarvan er liefst al enkele ontpopt zijn in vlinders.

Uit persoonlijke ondervinding heb ik geleerd dat je op een eerste date iemand leuk moet vinden. Los van het feit of er eventuele vlinders in de buik kunnen groeien of niet. Als je iemand niet leuk vindt, houdt het direct op. Maar pas na 2, 3, 4 of iets maar dates weet je pas of je iemand gewoon leuk blijft vrienden (hallo, nieuwe vriendschap) of dat je meer gaat voelen. En het zijn dat soort ervaringen die je op termijn een stabielere relatie kunnen geven die langer is dan een langgerekte flirt.

 

Zoiets weet je niet nadat je 'samen' een smerig wc hebt schoongemaakt of wanneer je erin geslaagd bent om (bijna) alle standjes uit de kamasutra na te spelen met Ken en Barbie.

Inside Out

Vorige woensdag heb ik met een vriendin een Dinner- & Moviedate gehad in Leuven.

Na een lekkere (!) spaghetti zijn we naar Inside Out gaan kijken, een film die ik al làng wil zien. En hij was leuk :-). Het viel me wel op hoe 'zwaar' de film is. Het is geen aaneenschakeling van happy momenten en puberromantiek. Maar wel een aanrader. Zeker zonder kleine kinderen die midden in de film om hun mama beginnen te roepen (en dat bij de originele versie). *zucht*

Ik voel trouwens het meeste overeenkomsten tussen mezelf en Verdriet, het blauwe mevrouwtje. Zoals ik megahappy door het leven wandel met al het geluk dat me zo elke keer weer verblijd. *niet*

 

Op sollicitatievlak, ben ik nog steeds werkloos. Deze week paar gesprekken gehad en een paar keer te horen gekregen dat ik de functie niet heb. Maar de functie die ik wel wil doen, is nog altijd in het stadium van de hoop. Ik heb deze week een e-mail gestuurd met de vraag om feedback. Feedback die ik volgens de assessmentmevrouw deze week had moeten krijgen, maar niet dus. Op mijn mail kreeg ik een automatisch antwoord dat de meneer nog in verlof is t.e.m. dit weekend.

Fingers crossed en duimen maar!