Rust

Vakantie! Gisteren DB uitgezwaaid en 's namiddags na 15u45 nog taart gegeten, wat blijkbaar gewoonte is voor vakanties, om dan te genieten van een weekje welverdiende rust. Voltijds werken, klassenraden, punten ingeven en het geswitch tussen de 2 scholen heeft ervoor gezorgd dat ik best wel wat rust kan gebruiken. Ik val al sinds donderdag als een blok in slaap wanneer m'n wekker 's morgens (!) afgaat en 's avonds zou ik zo ook overal in slaap kunnen vallen.

Deze morgen was ik zelfs te moe om nog te kùnnen slapen. Maak dat mee... Als gevolg had dat dat het op de tennis daarnet van geen kanten ging. Op 2 uur heb ik 2, misschien 3, echt deftige ballen geslagen. Miserie dus. Morgen zal het hopelijk wat beter zijn...

Om toch nog positief af te sluiten: gisteren nog telefoontje gehad van Keerbergend at mijn inerim al zeker verlengd is tot 30 november, plus dat ik nog extra (secretariaats)uren erbij krijg zorgt ervoor dat ik na de vakantie weer een halftijdse job heb.

*Woehoe!*

We'll miss you

Daarstraks van een drukke klas in DB een zelfgemaakte kaart gekregend at ze me gaan missen. Is wel schattig dat ze dat doen, al vraag ik me soms af bij zo'n drukke klassen die dan op het einde poeslief doen hoe gemeend en oprecht het wel is.

 

Al moet ik wel toegeven dat ik er toch wel wat gecharmeerd door ben/was ;-)

Werk (2)

Gisteren in Keerbergen de vraag gehad of ik geïnteresseerd was in enkele uren voor op het secretariaat te werken. "Het zijn wel maar enkele uren hoor, maar kunt ge eens langskomen?" zei de directeur erbij. Ok, enkele uren. Maar aangezien een interim die er vorige week is buitengewipt 5 uur op het secreatariaat zat, en ik daar op verder baseer, kom ik uit op 7 + 5 = 12uur of toch een haltijdse job. Het is mooi meegenomen. Met mijn vakkencombinatie is meteen een fulltime niet meteen zo maar op 1-2-3 gevonden, zeker niet als er ook een boel licentianten zijn die in 3 en 4 bv. de economische vakken geven. Dus het herinneringsmailtje naar de scholen ligt nog even op de plank. Ik wil niet meteen zeggen dat ik nog zeeën van tijd heb als ik in een school al halftijds sta, juiste informatie is belangrijk.

 

Met klassenraden, 4u les en de switch tussen Keerbergen en DB ben ik nog niet bij de directeur kunnen gaan, dus dat zal iets zijn voor morgen, als ik enkel het eerste uur (!) les heb.

Roddelnonkel

Vandaag fameus geroddeld over een collega. Iemand waarmee ik op de hogeschool nog gezeten heb en die nu blijkbaar in dezelfde school staat als waar ik sinds een maand een interim doe. Grappig wel hoe dan die wegen weer naar elkaar leiden. En blijkbaar heeft ze onder de collega's al een naam gemaakt, een niet zo positive om eerlijk te zijn. Maar noem een kat een kat: het is ook wel op een bepaalde manier een speciale. ze vertelt soms spontaan dingen die ik liever niet van haar weet. Eigenlijk van niemand, wegens 1) too much details en 2) ik vind dat soort converstaties wel heel erg privé om ze gewoon met een medestudent of collega te voeren. Jah, en als je dat dan wel doet, heb je al snel een naam gemaakt.

 

Erg eigenlijk dat ik dan gewoon begin mee te roddelen, maar soms doet ze echt stoten waarvoor je bijna anderen moet waarschuwen. Maar toch, de euh 'gruwelijkste' verhalen die ze mij opgebicht heeft hou ik nog voor mezelf...

Geluksmoment

Naa een bezoekje aan de kapper een kapsel hebben dat het 'risico op knopen' en het gigantische werk dat je aan je haar hebt minimaliseert.

Nu al? (bis) / Parachutemoord

Gisteren een mailtje gehad dat de persoon die ik in DB vervang nog een weekje borstvoedingsverlof bijneemt, zodat ik toch tot aan de herfstvakantie kan blijven. Woehoe :-).

En dan is na 4 weken eindelijk het doekg evallen over de parachutemoord. 30 jaar moet ze opgesloten worden. 30 jaar dat van je leven afgenomen wordt op basis van vermoedens. Een mogelijk motief en je bent schuldig. Eigenlijk heb ik wel wat medelijden met haar. Gewoon, hoe ze daar stond... Ge zou ze 5 frank geven. Ik kan dat soms hebben dat ik gewoon op basis van houding medelijden kan krijgen, vaak zijn dat ook mensen met een bril die er dan ook een beetje on-fashionable bijlopen. Ja, soms ben ik een softie. Maar dan nog. Stel dat ze het niet gedaan heeft. Ze is 56 jaar oud als ze dan vrijkomt, je leven is over hé. Een bloeiende carrière kan je niet meer opbouwen en een gezin met kindjes en huppelende kleinkindjes op je oude dag kan je ook vergeten. Gewoon op basis van een paar vermoedens. Er zijn misdadigers van, ok mààr diestallen, die op heterdaad betrapt worden en gewoon vrij blijven rondlopen. Zij is beschuldigd op basis van 'keiharde' bewijzen. Was je niet onschuldig tot het tegendeel bewezen is? Als je 4 jaar en een proces lang ontkent dat je schuldig bent, dan zal er toch iets van waar zijn. Ze ziet er geen ijzeren berekende dame uit die haar emoties kan uitschakelen, maar mij komt ze erg kwetsbaar over.

 

Volgens mij is de familie van de 'vermoorde Els' wel blij dat er iemand is aangeduid door 'de publieke opinie' als 'de schuldige' en 'de dader' van de moord op hun vrouw/moeder. Denk dat je in zo'n situatie ook niet echt meer kritisch en helder nadenkt van jezelf uit, maar dat je vooral verdergaat op wat mensen die je in zo'n omstandigheden moet vertrouwen tegen je zeggen. Dat je zelfs niet meer nàdenkt over mogelijke andere scenario's wanneer de onderzoekers je constant die ene figuur als dader voorhouden, je het gewoon na een tijd ook zelf gaat geloven.

Lui

Vandaag ben ik eens lui op deze regenachtige woensdagnamiddag. Heb deze voormiddag nog wat op school gewerkt en nu is het eventjes *oef*, eens lekker niksen. Aangezien ik volgende week toch 2/3 van mijn opdracht zal verliezen waarschijnlijk, moet ik me voorbereiden op een weekje met weinig werk.

Ga dit weekend werk maken van terug scholen aan te spreken, via mail, en wie weet zit er na de herfstvakantie wel iets moois op me te wachten.